Czym odtłuścić drewno przed klejeniem? 2025

Zastanawiałeś się kiedyś, dlaczego niektóre klejenia drewna wychodzą perfekcyjnie, a inne… cóż, delikatnie mówiąc, zawodzą? Sekret często tkwi w przygotowaniu powierzchni, a kluczowe jest wiedzieć, czym odtłuścić drewno przed klejeniem. Odpowiedź w skrócie: zazwyczaj chodzi o izopropanol lub inne specyficzne środki, które usuwają niewidzialną barierę tłuszczu i brudu.

• Jak przygotować drewno do odtłuszczania?
• Różne metody odtłuszczania drewna przed klejeniem
• Najczęstsze błędy podczas odtłuszczania drewna
• Q&A

Aby zgłębić tajniki skutecznego klejenia, przyjrzyjmy się, co tak naprawdę działa i dlaczego. Często, bagatelizując etap odtłuszczania, skazujemy naszą pracę na porażkę, a przecież kilka prostych kroków może znacząco wpłynąć na trwałość połączenia.

Patrząc na powyższe dane, wyraźnie widać, że choć metody są różne, to alkohol izopropylowy jawi się jako uniwersalne rozwiązanie, oferujące dobry stosunek skuteczności do ceny. Inne opcje mają swoje wady i zalety, wymagając bardziej świadomego wyboru, podyktowanego konkretnymi potrzebami i rodzajem drewna.

Zrozumienie, że powierzchnia drewna, choć na pozór czysta, może kryć w sobie warstwy utrudniające klejenie, jest kluczowe. Oleje naturalne, woski, pozostałości po obróbce to wszystko tworzy barierę. Dlatego odpowiednie przygotowanie drewna jest równie ważne, co wybór samego kleju. Zaniedbanie tego etapu to prosta droga do frustracji i reklamacji.

Może Cię zainteresować też ten artykuł klej trex czy mamut

Jak przygotować drewno do odtłuszczania?

Zanim przystąpimy do magicznego procesu odtłuszczania drewna, upewnijmy się, że nasze drewno jest na to gotowe. To trochę jak z przygotowaniem obiadu nie wrzucisz składników do garnka, jeśli wcześniej ich nie umyjesz i nie obrobisz. Podobnie jest z drewnem przed klejeniem.

Po pierwsze, powierzchnia drewna musi być sucha. Wilgoć to wróg numer jeden każdego klejenia. Jeśli drewno jest wilgotne, klej nie będzie w stanie odpowiednio wniknąć w jego strukturę, a co za tym idzie, połączenie będzie słabe i nietrwałe. Pomyśl o mokrej gąbce ciężko coś do niej skutecznie przykleić, prawda?

Idealna wilgotność drewna do klejenia to zazwyczaj od 8% do 12%. Oczywiście, wartość ta może się nieznacznie różnić w zależności od rodzaju drewna i warunków, w jakich będzie eksploatowane, ale jest to dobry punkt wyjścia. Mierzenie wilgotnościomierzem to świetny sposób na upewnienie się, że drewno jest gotowe. Ceny prostych mierników zaczynają się już od kilkudziesięciu złotych, co czyni je dostępnym narzędziem dla każdego majsterkowicza.

Przeczytaj również o Czy klej Mamut jest wodoszczelny

Po drugie, powierzchnia musi być gładka i pozbawiona starych powłok. Jeśli kleisz dwa kawałki surowego drewna, wystarczy zazwyczaj odpowiednie przeszlifowanie. Użycie papieru ściernego o gradacji od 120 do 180 jest dobrym standardem. Zbyt drobna gradacja może „polerować” drewno, utrudniając wnikanie kleju, natomiast zbyt gruba pozostawi zbyt wyraźne rysy.

Jeśli jednak mamy do czynienia z drewnem, które było wcześniej lakierowane, malowane lub bejcowane, te powłoki muszą zostać usunięte całkowicie. Nie ma co ukrywać jest to często najcięższa część pracy. Szlifowanie, użycie opalarki do zmiękczenia farby, a w skrajnych przypadkach nawet skrobanie czy stosowanie chemicznych środków do usuwania powłok każda metoda ma swoje miejsce, w zależności od rodzaju powłoki i drewna.

Pamiętaj, że nawet niewielkie fragmenty starej farby czy lakieru mogą działać jak bariera, przez co klej nie połączy się bezpośrednio z włóknami drewna. To tak, jakbyś próbował przykleić coś do szyby zamiast do ramy okiennej połączenie będzie trzymać się tylko warstwy zewnętrznej, a nie samego drewna.

Powiązany temat Czy klej Magic to Wikol

Po usunięciu wszelkich powłok i przeszlifowaniu, drewno musi być dokładnie odpylone. Drobny pył, który pozostaje po szlifowaniu, również może osłabić klejenie. Najlepszym sposobem na usunięcie pyłu jest użycie sprężonego powietrza lub dokładne odkurzenie powierzchni za pomocą szczotki z miękkim włosiem. Wytarcie wilgotną ściereczką może wprowadzić wilgoć i jest mniej skuteczne w usuwaniu drobnych cząstek.

Wyobraź sobie mikroskopijną wojnę, w której klej próbuje dotrzeć do włókien drewna, ale na jego drodze stoją zastępy pyłu i pozostałości. Właśnie dlatego etap odpylania jest tak ważny daje klejowi szansę na wygraną, czyli stworzenie trwałego połączenia.

Czasami zdarza się, że drewno, zwłaszcza egzotyczne lub po prostu stare, ma tendencję do wydzielania żywic lub olejów nawet po przeszlifowaniu. W takich przypadkach, przed samym odtłuszczaniem właściwym, warto przetrzeć powierzchnię benzyną ekstrakcyjną. Ona rozpuści te substancje, ułatwiając ich późniejsze usunięcie.

Ważne jest, aby pracować w dobrze wentylowanym pomieszczeniu, zwłaszcza przy użyciu rozpuszczalników. Dbaj o swoje zdrowie opary mogą być szkodliwe. Ochronne rękawiczki i okulary to absolutne minimum. Nikt nie chce skończyć klejenia z poparzeniami od rozpuszczalnika czy pyłem w oczach.

Po wszystkich tych krokach osuszeniu, usunięciu powłok, przeszlifowaniu i odpyleniu drewno jest gotowe do głównego etapu: odtłuszczania. Przygotowanie to fundament. Jeśli ten etap zostanie wykonany solidnie, mamy już pół sukcesu. Dalej pójdzie już z górki (a przynajmniej powinno).

Pamiętaj, że każde drewno jest inne. To, co działa perfekcyjnie przy sośnie, może wymagać modyfikacji przy dębie czy egzotycznych gatunkach. Obserwacja i uczenie się na własnych błędach to część rzemiosła. Nie zniechęcaj się, jeśli coś pójdzie nie tak za pierwszym razem.

A co jeśli mamy do czynienia z drewnem klejonym, które wymaga naprawy? Wtedy często konieczne jest usunięcie starego kleju. W zależności od jego rodzaju (np. klej PVA, klej poliuretanowy), może być potrzebne mechaniczne usunięcie, rozpuszczenie (choć to rzadsze) lub podgrzanie (dla niektórych klejów termoplastycznych). Ten etap jest równie ważny jak usunięcie starych powłok.

Staranność na etapie przygotowania owocuje trwałością i estetyką połączenia. Poświęcenie dodatkowego czasu na początku oszczędzi nam mnóstwo frustracji w przyszłości. To inwestycja, która się opłaca. Więc zanim sięgniesz po środek do odtłuszczania, upewnij się, że twoje drewno jest na niego gotowe. To proste, ale fundamentalne zasady.

Czy warto przyspieszać proces suszenia drewna? Naturalne suszenie powietrzne lub suszenie w kontrolowanych warunkach suszarni to najlepsze metody. Suszenie przyspieszone (np. przy użyciu opalarki) może powodować pęknięcia i naprężenia w drewnie, co negatywnie wpływa na jego stabilność i zdolność do skutecznego klejenia. Lepiej poczekać.

W przypadku klejenia drewna, które będzie narażone na działanie wilgoci (np. na zewnątrz), dobór kleju jest kluczowy, ale przygotowanie powierzchni nadal odgrywa gigantyczną rolę. Drewno musi być odpowiednio przygotowane do przyjęcia kleju o wyższych parametrach wodoodporności.

Podsumowując, odpowiednie przygotowanie drewna do odtłuszczania sprowadza się do czterech głównych kroków: osuszenie do właściwej wilgotności, usunięcie starych powłok i przeszlifowanie, dokładne odpylenie oraz, w razie potrzeby, wstępne odtłuszczenie żywic lub olejów. Każdy z tych etapów ma swoje specyficzne wymagania i żadnego z nich nie można bagatelizować.

Różne metody odtłuszczania drewna przed klejeniem

Gdy nasze drewno jest już przygotowane, czyli suche, gładkie i odpylone, nadchodzi moment prawdy jak odtłuścić drewno przed klejeniem, aby zapewnić optymalną przyczepność? Wybór metody zależy od kilku czynników: rodzaju drewna, rodzaju zanieczyszczeń i rodzaju kleju, który planujemy użyć. Nie ma jednej uniwersalnej "magicznej mikstury", ale są sprawdzone i skuteczne rozwiązania.

Najczęściej rekomendowanym i bezpiecznym wyborem dla większości rodzajów drewna jest alkohol izopropylowy, znany również jako izopropanol (IPA). Jest to substancja, która bardzo skutecznie rozpuszcza oleje i tłuszcze, szybko odparowuje, a co najważniejsze zazwyczaj nie uszkadza drewna ani nie pozostawia na nim śladów. Jest stosunkowo tani i łatwo dostępny, w czystości minimum 99% dla najlepszych rezultatów.

Jak używać izopropanolu? Niewielką ilość płynu nanosimy na czystą, białą ściereczkę lub ręcznik papierowy. Ważne, aby używać białej ściereczki, ponieważ barwione materiały mogą zostawić na drewnie kolor. Następnie przecieramy powierzchnię drewna, wykonując ruchy w jednym kierunku, aby nie rozmazywać brudu, ale go zbierać. Ściereczkę często zmieniamy na świeżą, aby nie nanosić brudu z powrotem na drewno. Celem jest uzyskanie powierzchni, która po przetarciu nie zostawia śladów brudu na ściereczce.

Po przetarciu izopropanolem, pozostawiamy drewno do całkowitego odparowania płynu. Izopropanol schnie bardzo szybko, zazwyczaj w ciągu kilku minut, ale zawsze warto dać mu chwilę. Upewnienie się, że powierzchnia jest sucha, jest kluczowe przed nałożeniem kleju.

Innym popularnym środkiem, ale wymagającym większej ostrożności, jest aceton. Aceton jest silniejszym rozpuszczalnikiem niż izopropanol i może być bardziej skuteczny w usuwaniu trudniejszych zabrudzeń, takich jak resztki lakierów nitrocelulozowych. Jednak jest on bardziej agresywny, może wysuszać drewno i rozpuszczać niektóre rodzaje plastików i powłok, dlatego nie nadaje się do każdego zastosowania.

Użycie acetonu jest podobne do użycia izopropanolu nanosimy go na czystą ściereczkę i przecieramy powierzchnię. Ze względu na jego agresywność, kontakt ze skórą powinien być ograniczony (zawsze używaj rękawiczek!), a pomieszczenie musi być bardzo dobrze wentylowane. Aceton również odparowuje bardzo szybko.

Benzyna ekstrakcyjna to kolejna opcja, choć często mniej skuteczna niż izopropanol czy aceton w usuwaniu tłuszczu. Jest jednak dobra w usuwaniu żywic, smoły czy niektórych klejów. Jej wadą jest to, że może pozostawić na powierzchni delikatny film, który również trzeba usunąć (np. izopropanolem). Stosowanie benzyny ekstrakcyjnej jest zazwyczaj krokiem wstępnym do odtłuszczenia bardziej zanieczyszczonych powierzchni.

Istnieją również specjalistyczne środki do odtłuszczania drewna, oferowane przez producentów klejów lub materiałów wykończeniowych. Te produkty są często formułowane do konkretnych rodzajów drewna lub zastosowań i mogą zawierać mieszanki rozpuszczalników. Choć często droższe, mogą oferować optymalne rezultaty w specyficznych warunkach. Zawsze warto zapoznać się z zaleceniami producenta kleju co do przygotowania powierzchni.

W przypadku drewna iglastego, które jest bogate w żywice, samo przetarcie rozpuszczalnikiem może nie wystarczyć. Żywica będzie "wypływać" z powrotem. W takich przypadkach, po wstępnym odtłuszczeniu, konieczne może być poczekanie pewien czas (kilka godzin lub dni), aż żywica przestanie się wydzielać, a następnie powtórzenie procesu odtłuszczania bezpośrednio przed klejeniem. Niektóre tradycyjne metody obejmowały nawet wygrzewanie drewna w celu "wypocenia" żywicy.

Co z czyszczeniem wodą? Chociaż woda może usunąć niektóre zanieczyszczenia, zazwyczaj nie jest skutecznym środkiem do odtłuszczania drewna. Tłuszcze i oleje nie mieszają się z wodą. Co więcej, użycie zbyt dużej ilości wody może zwiększyć wilgotność drewna, co jest niepożądane przed klejeniem. Mycie wodą może być przydatne do usunięcia pyłu po szlifowaniu, ale po nim zawsze trzeba dokładnie osuszyć drewno.

Nigdy nie używaj środków czyszczących do użytku domowego, takich jak płyny do naczyń. Zawierają one środki powierzchniowo czynne i inne dodatki, które mogą pozostać na powierzchni drewna i negatywnie wpłynąć na przyczepność kleju.

Technika aplikacji środka odtłuszczającego jest równie ważna co sam środek. Nanoszenie zbyt dużej ilości płynu, moczenie drewna, czy używanie brudnych ściereczek to proste błędy prowadzące do porażki. Cel to usunąć warstwę zanieczyszczeń, a nie nawodnić czy nasączyć drewno rozpuszczalnikiem.

Idealny scenariusz to przetarcie powierzchni drewnianej ścierką zwilżoną wybranym środkiem, tak aby widzieć delikatne "zbieranie" zanieczyszczeń. Następnie, przed zaschnięciem, przetarcie drugą, czystą i suchą ściereczką. Ten etap, często pomijany, pomaga zebrać rozpuszczone zanieczyszczenia, zanim zdążą ponownie osiąść na powierzchni.

Pamiętajmy o bezpieczeństwie. Rozpuszczalniki są łatwopalne i ich opary mogą być szkodliwe. Praca w dobrze wentylowanym miejscu, z dala od źródeł ognia, w rękawicach ochronnych i okularach, to standardowe procedury, których nie wolno lekceważyć. Bezpieczeństwo pracy jest absolutnym priorytetem.

Którą metodę wybrać w konkretnym przypadku? Dla większości zastosowań domowych i majsterkowych, alkohol izopropylowy jest optymalnym wyborem. Jest skuteczny, bezpieczny dla drewna i stosunkowo niedrogi. Jeśli mamy do czynienia z uporczywymi, starymi zabrudzeniami, można rozważyć aceton (z ostrożnością) lub benzynę ekstrakcyjną (jako krok wstępny). W przypadku klejenia konstrukcyjnego lub drewna o specyficznych właściwościach, warto sprawdzić zalecenia producenta kleju.

Podsumowując, odpowiednie odtłuszczanie drewna to kluczowy etap. Wybierając spośród izopropanolu, acetonu, benzyny ekstrakcyjnej czy specjalistycznych preparatów, kierujmy się rodzajem drewna, zanieczyszczeniami i zaleceniami producenta kleju. Zawsze stosujmy czyste ściereczki i dbajmy o bezpieczeństwo. Dobrze wykonane odtłuszczanie to inwestycja w trwałość naszego projektu.

Najczęstsze błędy podczas odtłuszczania drewna

No i dochodzimy do części, w której możemy się pośmiać z naszych własnych (lub cudzych) potknięć, ale przede wszystkim nauczyć się czegoś, co pozwoli uniknąć kosztownych pomyłek w przyszłości. Odtłuszczanie drewna, choć wydaje się proste, kryje w sobie pułapki, w które wpada wielu, zarówno początkujących, jak i doświadczonych majsterkowiczów. Znajomość tych błędów to już połowa sukcesu.

Pierwszym i chyba najczęstszym błędem jest bagatelizowanie etapu odtłuszczania. W pogoni za szybkim ukończeniem projektu, pomijamy ten krok w ogóle lub wykonujemy go niedbale. "Przecież drewno wygląda na czyste!", myślimy. Nic bardziej mylnego. Na powierzchni drewna, nawet tego świeżo przeszlifowanego, mogą znajdować się naturalne oleje, resztki żywicy (zwłaszcza w iglakach), tłuszcz z naszych rąk, a także niewidoczne ślady zanieczyszczeń powietrznych. To wszystko działa jak warstwa anty-klejowa. Klej, zamiast wnikać w strukturę drewna i tworzyć silne wiązanie, będzie trzymał się tej brudnej warstwy, która prędzej czy później odpuści. Efekt? Klejone elementy rozpadną się w najmniej oczekiwanym momencie. Czyż nie lepiej poświęcić te dodatkowe 10-15 minut?

Drugi błąd to wybór niewłaściwego środka do odtłuszczania. Jak wspomniano wcześniej, nie każdy rozpuszczalnik nadaje się do każdego celu. Użycie wody, środków czyszczących do kuchni czy łazienki, a nawet zwykłej benzyny silnikowej, może przynieść więcej szkody niż pożytku. Woda nie rozpuści tłuszczu, środki czyszczące pozostawią resztki, a benzyna silnikowa może zawierać dodatki i oleje, które tylko pogorszą sytuację. Aceton, choć silny, może być zbyt agresywny dla niektórych gatunków drewna lub powłok, powodując ich uszkodzenie. Trzymanie się sprawdzonych rozwiązań, takich jak czysty alkohol izopropylowy, to bezpieczna droga. Czasem, dla drewna o dużej zawartości żywicy, konieczne jest zastosowanie benzyny ekstrakcyjnej, ale zawsze w połączeniu z późniejszym użyciem izopropanolu.

Trzeci błąd to niewystarczające odtłuszczanie lub użycie brudnych narzędzi. Przetarcie raz czy dwa tą samą ściereczką, która zdążyła już zebrać sporo brudu, to nic innego jak rozmazywanie zanieczyszczeń po powierzchni. Zamiast usuwać tłuszcz, nanosimy go ponownie. Pamiętaj, że kluczem jest zebrać brud. Używaj kilku czystych ściereczek lub ręczników papierowych i zmieniaj je, gdy tylko zauważysz, że są zabrudzone. Ruch powinien być skierowany w jednym kierunku, aby zbierać brud, a nie roznosić go.

Czwarty błąd, często przeoczany, to brak odpowiedniego czasu na odparowanie środka odtłuszczającego. Większość rozpuszczalników szybko odparowuje, ale "szybko" nie oznacza "natychmiast". Nałożenie kleju na powierzchnię, która wciąż jest wilgotna od izopropanolu czy acetonu, może zakłócić proces wiązania kleju. Klej może rozcieńczyć się, jego czas wiązania może się wydłużyć, a ostateczna wytrzymałość połączenia będzie niższa. Zawsze daj powierzchni kilka minut, upewnij się, że jest całkowicie sucha, zanim przejdziesz do klejenia. Możesz przyspieszyć ten proces delikatnym wentylatorem (ale nie opalarką, która może uszkodzić drewno).

Piąty błąd to zaniedbanie ochrony osobistej i wentylacji. Odtłuszczanie często odbywa się w zamkniętych pomieszczeniach, a używane środki są łatwopalne i wydzielają szkodliwe opary. Praca bez odpowiedniej wentylacji może prowadzić do zatruć, zawrotów głowy czy innych problemów zdrowotnych. Iskra z elektronarzędzia lub nawet włącznika światła może wywołać pożar, jeśli w powietrzu jest wysokie stężenie oparów rozpuszczalnika. Zawsze pracuj w dobrze wentylowanym miejscu, najlepiej na zewnątrz lub przy otwartych oknach, i używaj rękawic ochronnych oraz okularów.

Szósty błąd to odtłuszczanie powierzchni na długo przed klejeniem. Idealny czas na odtłuszczenie to moment tuż przed nałożeniem kleju. Pozostawienie odtłuszczonej powierzchni na kilka godzin lub dni może sprawić, że ponownie osiądą na niej kurz, brud z powietrza, a w przypadku drewna iglastego znów zacznie wydzielać żywicę. Czysta powierzchnia po odtłuszczeniu powinna być gotowa na klej tak szybko, jak to możliwe.

Siódmy błąd to niewłaściwe przygotowanie drewna przed odtłuszczaniem. Jak omawialiśmy wcześniej, jeśli drewno jest wilgotne, brudne od pyłu po szlifowaniu, lub pokryte resztkami starych powłok, samo odtłuszczenie niewiele pomoże. Będzie to jak próba malowania na zabrudzonej ścianie farba nie będzie trzymać się podłoża. Odtłuszczanie jest tylko jednym z etapów, poprzedzonym szlifowaniem i odpylaniem.

Ósmy błąd, bardziej specyficzny, to niewłaściwe obchodzenie się z drewnem po odtłuszczeniu. Dotykanie palcami odtłuszczonej powierzchni, odkładanie jej na brudny blat, czy narażanie na kurz to wszystko niweczy efekt odtłuszczania. Traktuj odtłuszczoną powierzchnię jak sterylną salę operacyjną. Ostrożność i czystość są kluczem w tym momencie.

Studium przypadku: Pewien stolarz kleił schody dębowe, które miały być solidne na lata. Starannie wybrał drewno, dociął elementy, użył kleju poliuretanowego (który wymaga perfekcyjnie czystej powierzchni). Niestety, z pośpiechu, pominął etap odtłuszczania. Po kilku miesiącach, w niektórych miejscach, zaczęły pojawiać się luzy w połączeniach. Okazało się, że naturalne oleje z dębu i niewidoczne zabrudzenia skutecznie osłabiły wiązanie kleju. Koszt naprawy, polegającej na rozebraniu schodów, przygotowaniu i ponownym klejeniu, był kilkukrotnie wyższy niż czas, który poświęciłby na właściwe odtłuszczenie na początku. Lekcja brutalna, ale skuteczna przygotowanie powierzchni to nie opcja, to konieczność.

Ważne jest również, aby czytać instrukcje na opakowaniu kleju. Producenci często podają konkretne zalecenia dotyczące przygotowania powierzchni i środków odtłuszczających, które najlepiej współgrają z ich produktem. Ignorowanie tych zaleceń to prosta droga do niezadowolenia z efektów.

Czy można przesadzić z odtłuszczaniem? Teoretycznie, wielokrotne, agresywne przetarcie bardzo dużą ilością rozpuszczalnika może nadmiernie wysuszyć drewno lub uszkodzić delikatne forniry. Jednak w praktyce, większość problemów wynika raczej z niedostatecznego niż nadmiernego odtłuszczania. Kluczem jest wykonanie tego etapu starannie, ale bez przesady, tak aby powierzchnia była czysta i sucha.

Zatem, aby uniknąć najczęstszych błędów podczas odtłuszczania drewna, pamiętaj o tych zasadach: nie bagatelizuj etapu odtłuszczania, wybieraj właściwy środek (najczęściej izopropanol), używaj czystych ściereczek, daj czas na odparowanie, dbaj o bezpieczeństwo i wentylację, odtłuszczaj tuż przed klejeniem, odpowiednio przygotuj drewno przed odtłuszczaniem i bądź ostrożny z odtłuszczoną powierzchnią. Stosowanie się do tych prostych wytycznych znacząco zwiększy szansę na trwałe i estetyczne połączenie drewniane.

Q&A

Czym odtłuścić drewno przed klejeniem w przypadku silnych zabrudzeń?

W przypadku silnych zabrudzeń, takich jak żywica, można najpierw użyć benzyny ekstrakcyjnej do ich rozpuszczenia, a następnie docelowo odtłuścić powierzchnię alkoholem izopropylowym, który usunie ewentualne pozostałości benzyny i dokładniej odtłuści.

Czy mogę użyć denaturatu do odtłuszczenia drewna?

Denaturat, choć zawiera alkohol, nie jest najlepszym wyborem. Często zawiera dodatki (np. barwniki), które mogą pozostawić na drewnie ślady lub negatywnie wpłynąć na klejenie. Czysty alkohol izopropylowy jest znacznie lepszym i bezpieczniejszym rozwiązaniem.

Ile czasu po odtłuszczeniu mam na klejenie?

Najlepiej kleić drewno jak najszybciej po odtłuszczeniu, idealnie w ciągu kilkunastu minut. Pozostawienie odtłuszczonej powierzchni na dłuższy czas naraża ją na ponowne zabrudzenie kurzem czy osadzanie się naturalnych substancji z drewna.

Czy każde drewno wymaga odtłuszczenia przed klejeniem?

Chociaż stopień potrzebnego odtłuszczenia może się różnić w zależności od gatunku drewna (niektóre, jak dąb czy gatunki egzotyczne, są bardziej "tłuste" z natury), generalnie zaleca się odtłuszczenie każdej powierzchni drewnianej przeznaczonej do klejenia. To minimalizuje ryzyko słabego wiązania.

Jak sprawdzić, czy drewno jest dobrze odtłuszczone?

Prostym testem jest tzw. test kropli wody. Jeśli nałożysz kroplę wody na odtłuszczoną powierzchnię, powinna ona rozpłynąć się, a nie tworzyć kropli. Świadczy to o tym, że powierzchnia jest hydrofilowa, czyli wolna od tłuszczu, który jest hydrofobowy. Pamiętaj jednak, aby po tym teście osuszyć drewno przed klejeniem.